Het kloppend hart van mijn lief

Trust your body!

 

Graag willen wij ons verhaal met jullie delen. Met ONS bedoel ik mezelf en mijn zielsmaatje René, die 2 maanden geleden, 21 juni op de dag van de zonnewende fysiek en emotioneel onderuit werd gehaald.

Wat een gezellig middagje winkelen had kunnen worden moest schijnbaar een gehele andere wending krijgen. Na een wandeling van nog geen half uur kreeg René vreemde niet verklaarbare fysieke problemen, waarvan hij alleen maar kon benoemen dat zijn benen niet meer de kracht hadden om hem te dragen, en dat zijn hart hem liet voelen dat het onvoldoende draagkracht had om de klachten die hij voelde aan te kunnen. Met de minuut ging het slechter, en de anders zo sterke niet klagende man veranderde voor mijn ogen in een hoopje ellende die steeds verder in elkaar zakte. De ernst van alles wat ik mocht aanschouwen werd me pas duidelijk toen hij de noodkreet riep dat ik de ambulance moest bellen omdat hij dacht dat hij ter plekke zou sterven. Waarschijnlijk was ik te geduldig en te vriendelijk tegen de noodlijn telefoniste geweest, want ze zag de ernst van de situatie niet in, en verwees ons naar de eigen huisarts. Hoe hard ik ook aandrong om de situatie helder te schetsen, kreeg ik steeds hetzelfde antwoord. Gelukkig mocht ik ondersteuning krijgen uit onverwachte hoek van onze dochter die “toevallig” in de buurt was, en die mijn 1e berichtje had gelezen dat we in de stad waren. Een 2e poging vanuit haar kant naar de alarmlijn had resultaat, binnen enkele minuten was de ambulance met loeiende sirenes op de plek waar we hulp nodig hadden. René werd in de ambulance onderzocht, wat voor hem achteraf 10 minuutjes voelde leek voor ons uren te voelen. Het uur dat mijn dochter en ik voor de Bijenkorf stonden voelde ik de spanning in mijn lijf oplopen, allerlei doem scenario’s passeerde in mijn hoofd de revue.  Angst……. hele grote zware zwarte angst overviel mij, ik voelde de grond opeens niet meer onder mijn voeten, mijn denkvermogen was per direct uitgeschakeld, ik dreigde bijna in paniek te raken, maar wilde mezelf groot houden. Vechtend tegen wat ik allemaal voelde/ervaarde hoorde ik een liefdevolle stem tegen mij spreken. De stem zei: lieverd waar kies je in dit geval voor, kies je voor angst of kies je voor liefde, aan jou de beslissing. Ik schoot vol tranen, ik herkende deze stem, ze heeft  in mijn leven een belangrijke rol, en mij meerdere keren gered in benarde situaties. Ik herinnerde me een stok, met aan ieder uiteinde een keuze. De ene kant heeft de zware trilling van angst/wantrouwen/overleven, en de andere kant de licht vibrerende trilling van een sprankelend licht gevuld met liefde. Ik wist het weer, de stok nam ik altijd als graadmeter voor mijn gevoelens, ook deze keer ging ik voelen waar ik met mijn energieveld zat. Het klinkt raar nu ik het schrijf, maar de stok en de stem waren voor mij op dat moment mijn enige houvast. Ik wist damnnn goed hoe de energie van angst was, hier wilde ik niet langer zijn. Met deze gedachte alleen, voelde ik mijn energie door de stok verschuiven naar blijdschap, verwondering, zonneschijn, humor, liefde, speelsheid. Het was alsof ik weer volledig in mijn lichaam schoot, gegrond, verbonden met mijn hartenergie, en in verbinding met René en onze dochter Dimphy. Het resultaat was dat ik direct vrolijk en vol vertrouwen was, ik voelde dat we hier samen doorheen zouden komen, net als alle andere harde leerlessen die we samen hadden doorstaan. Keer op keer waren we beide  zo goed als verzopen geweest, maar door onze liefde voor het leven, wilskracht, en afstemming op het universum kwamen we er weer altijd bovenop.

 

De diagnose

De ambulance broeders vonden het nodig dat René meegenomen werd voor verdere onderzoeken in het ziekenhuis. Per “toeval” waren ze achter een niet gerelateerd probleem gekomen, wat te maken had mijn zijn hart, en waarvan tussen neus en lippen even het woord pace-maker werd benoemd. Een trifasculair blok, waarbij ik bij het aanhoren van het woord de arts in het ziekenhuis vroeg om het in jip en janneke taal aan ons uit te leggen. U moet het zo zien waren zijn woorden, een hart heeft 4 stroomdraadjes waarmee een hart aangestuurd word, deze geven een prikkel aan de kamers. Bij uw man zijn 3 van deze 4 draadjes buiten werking, dit betekent dat uw man een pacemaker gaat krijgen………. Watttttttttttttt?? Zowel bij René als bij mij kwam dit nieuws NIET binnen, het was direct niet onze waarheid, niet dat we onze kop in het zand stopte, maar een groter diep weten in ons hart wist dat deze uitspraak en advies niet voor René was bedoelt.

De onderzoeken gingen verder in het ziekenhuis, de dokters wilde zeker weten dat ze juiste diagnose aan ons zouden kunnen overdragen. Wat leuk was dat René een orgonite in zijn zak bij zich droeg, waardoor de monitor waaraan hij lag elke keer op rinkelend alarm sloeg. Toen de 3e keer de arts weer binnenkwam om het geluid uit te schakelen kwamen we erachter dat de orgonite de krachtbron was die dit veroorzaakte. Om de onderzoeken niet te beïnvloeden stopte we de orgonite weg, waardoor het weer 10 minuten rustig bleef. Nog een keer het trucje uitgehaald, met een rennende arts als resultaat 🙂 We zaten met zijn drietjes in de energie van blijdschap, humor, liefde en voelde totaal geen angst of paniek meer over wat er ons overkomen was.

Deze fijne vibes hebben we dan ook samen mogen voelen in de afgelopen periode. Terwijl mensen die ons lief hebben zich enorm ongerust maakte, en ons in hun ogen goede raad probeerde te geven, bleven we in de energie van vertrouwen en liefde vibreren en geloofde we niet in de donkere wolk van een de defect hart wat boven ons hing.

Allerlei medische onderzoeken zijn in de afgelopen 2 maanden mogen passeren, waarvan 1 hart echo, waar ik met de verpleegkundige mee kon kijken, en me in liefde verbond met het mooi kloppend hart waar ik al jaren zoveel van houd. Het was heel bijzonder om René zijn hart op beeldscherm te zien, ook al was het in grijs/wit, ik zag zijn vorm, zag zijn beweging  en voelde in verbinding zijn kracht. Het mooie hart waar ik zo vaak met 1 oor op gelegen had, en waarvan ik zijn antwoord van wederliefde voor mij voelde bonken tegen mijn wang. Vandaag kregen we dan de uitslagen en de diagnose van de cardioloog “him self”.

 

Hij riep ons binnen met Mw. Van de Koevering u mag binnen komen. Bijzonder, hier begon de humor weer. Zou hij het tijdig door hebben dat hij tegen de juiste “patiënt” praat?

De dokter pakte zich snel samen, en vervolgde zijn blik op René, en legde direct in jip en janneke taal uit wat er (niet) geconstateerd was.

Meneer, wat wij MOGELIJK, maar niet ZEKER gezien hebben aan de filmpjes, foto’s metingen, onderzoeken etc, is dat er 1 draadje wat de hartkamer aanstuurt buiten werking is. Hé??? Dus geen 3 zogenoemde “levens” draadjes? Nee, u moet het zo zien dat u 3 draadjes heeft die de kamers aansturen, 1 ervan is buiten werking, 1 ervan functioneert 100 procent, en 1 ervan werkt prima, maar ik kan niet goed zien of dit 100 procent is, omdat de beelden niet helemaal helder zijn. Oke, dus wat betekend dat voor NU. Heel goed nieuws meneer, alle onderzoeken hebben aangetoond dat u gezond bent, uw hart werkt dan ook naar functioneren. Het enige wat ZOU KUNNEN zijn is dat u OOIT in een verre toekomst een hart operatie zou moeten ondergaan, omdat we VERMOEDEN dat er wat kalk op 1 hartklep zit, maar dat ZIEN we nu niet zeker terug, het blijft een vermoeden dat daarom 1 klep niet zo heel flexibel is. Oke, dokter, dus geen direct gevaar voor nu? Nogmaals u heeft goed nieuws, maar voor de ZEKERHEID wil ik nog een aorta onderzoek doen, maar zoals ik het zo zie hoeft u zich geen zorgen te maken, ik zie u over een half jaartje wel een keer terug voor de uitslag.

 

Wat een geweldig nieuws, iets wat we beide al voelde, wisten, en zelfs overtuigd van waren. Afgelopen woensdag had René zijn laatste onderzoek van de algehele apk, en zijn we dit savonds gaan vieren en proosten op de goede afloop!

Hoe enorm dankbaar ben ik voor de OHM-sessies die ik hem heb kunnen geven. 5 behandelingen mocht hij bij mij ondergaan, om weer diep de verbinding met zijn eigen hart aan te gaan. De bedradingen ZELF te herstellen, onder begeleiding van de krachtige orgonites, en de heling die vanuit mijn team van spirits mocht ontstaan.

We hebben zwart op wit bewijs (hoe toepasselijk, de hartfilmpjes zijn zwart/wit) dat op 21 juni 3 draden geheel buiten werking waren, en het bewijs van afgelopen woensdag de helft nog maar buiten werking is.

Het is een lang verhaal geworden, maar wat we met onze ervaringen over willen dragen is dat GEDACHTENKRACHT toepassen voor een gezond lichaam, of wat je ook maar diep van binnen verlangt, ten alle tijden werkt, wat de artsen ook voor conlusies/diagnoses met je delen. Ga altijd diep van binnen voelen wat JOUW EIGEN WAARHEID is!

 

Wat ons rest is afstemmen op een mooie vakantie die voor ons neus gaat verschijnen, en alles wat er zich nog in zijn hart wil herstellen hier de mogelijkheid aangeven via de OHM behandeling in mijn praktijk in Best Spirits

 

Liefs

Rene en Jacqueline